de spinsels in je hoofd
niet opstandig zijn
wel het venijn zacht
knijpen tot de pijn
je weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
en niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden die
je hart doen bonzen
en je bloed laat gonzen
door de aderen van lust
je passie is nog niet gesust
na deze strofe ben je
klaar en zijn je dromen
weer niet uitgekomen
de spinsels in je hoofd
hebben je te veel beloofd
wil melker
25/11/2002
| Steven Vermeulen: | Dinsdag, november 26, 2002 19:26 |
| eerst en vooral vind ik dit gedicht allesbehalve plat, er zit zoveel diepgang in dat er schepen op varen kunnen. en ten tweede, als je in haar hoofd zit, is dat toch al een goed begin? |
|
| NooR: | Maandag, november 25, 2002 20:36 |
| Doof geen passie willetje, het is je taak niet. Wakker jij gerust een beetje aan | |
| xxx jan xxx: | Maandag, november 25, 2002 18:42 |
| fantasie of realiteit? Ach beiden is ook een optie toch? mooi gedicht...vooral dat vlak schrijven stukje erg goed gevonden! xxx jan xxx |
|
| jackyXXX: | Maandag, november 25, 2002 12:48 |
| Loerend...naar de zin van passie en genot, lijkt me heerlijk van jou...zoeen aanbod. Maar somige dromen zijn bedrog, of zou het in werkelijkheid ook kunnen...toch. Zacht fluisterende woorden, even bij jou toebehoren... jackyXXX |
|
| lejaeghere rudi: | Maandag, november 25, 2002 12:09 |
| Mooi, Wil. Een goede omschrijving in dit gedicht van wat een platonische liefde zou kunnen zijn. Graag gelezen. Groetjes. Rudi. | |
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 25 november 2002 | ||
| Thema's: | ||