Blauwe woorden
De kracht van blauwe woorden,
bevind zich in de stilte;
de venijnige kilte.
Het blad; het zacht vermoorden.
Het staren vanuit de vlekken,
de gekwetste maagdelijkheid,
waar de punt; komma te zetten,
is mijn ene vete, De strijd.
Doch, in de abstracte zee,
plots het verstarde slikken;
de klinkerkrop in de keel.
Een pen vleit zich neer; gedwee,
maar haar vreselijk stikken,
valt ook de onschuld ten deel.
bevind zich in de stilte;
de venijnige kilte.
Het blad; het zacht vermoorden.
Het staren vanuit de vlekken,
de gekwetste maagdelijkheid,
waar de punt; komma te zetten,
is mijn ene vete, De strijd.
Doch, in de abstracte zee,
plots het verstarde slikken;
de klinkerkrop in de keel.
Een pen vleit zich neer; gedwee,
maar haar vreselijk stikken,
valt ook de onschuld ten deel.
Reacties op dit gedicht
| miss_pinguïn: | Woensdag, maart 15, 2006 20:06 |
| erg straf als je een sonnet kan schrijven, zonder geforceerd te klinken.. En volgens mij ben je daar perfect in geslaagd xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: kobevs | 
|
|
| Gecontroleerd door: Pieps | ||
| Gepubliceerd op: 27 november 2002 | ||
| Thema's: | ||