ik vraag geen extra aandacht
geen traan of medelij
maar je weent toch iedere keer
als je die dingen hoort van mij
ik wil ze niet vertellen
want het zijn je zaken niet
en telkens als ik het van jou moet zeggen
doet het zowel jou als mij verdriet
steeds weer als je vraagt
wat er is gebeurt
weet ik dat als je weent
je hart in duizend stukken scheurt
je weent steeds opnieuw
alsof ik er om deer
ween niet als ik doodga,
ik leef al lang niet meer.