Het lijkt zo gewoon...

Welig geluk,
in opstandige groei,
welmenende gedachten,
over de dagelijkse glorie,
die mijn leven begunstigt.
Een hemelse nuance boven mij,
een eindeloos plaveisel onder mij,
een zwarte lijster,
die zijn ochtendconcert,
weergeeft met wellustige klanken.
Zonnelicht die mijn huid verwarmt,
een nachtelijk uitspansel,
die aan het bioritme gehoor geeft,
mijn drang naar verdiende rust,
de ontwaking in goede gezondheid,
met dankzegging aan de schepping...

Geschreven door

Jeffry

Reacties op dit gedicht

Jeffry vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

DrieGeetjes:	Dinsdag, december 03, 2002 05:39
Maakt mij vrolijk dit vroege uur, Jeffry. En ik wed dat jij ook zo vrolijk was, toen je dit gedicht schreef... knipoog! Jo. ;o)x

Sheena:	Dinsdag, december 03, 2002 00:19
zo klinkt geluk mooi Jeff ..... ;-) Sheena

Over dit gedicht

Auteur: Jeffry
Gecontroleerd door: Sheena
Gepubliceerd op: 03 december 2002
Thema's: [Leven]