Hopeloos verloren
K'haat alle problemen in men leven
Mensen die zich gedragen als teven
Alsof ik ze om vriendschap zal smeken
T'begint me echt allemaal tegen te steken
Het begin voor mij was 1tje roken
Ik ging zeker nooit ruzie stoken
Nu is het weed eerst sigaretten
Ik zal nooit echt op iets meer letten
K'heb de verkeerde vrienden gekozen
Maar ze zorgen dat ik moet blozen
Ze zijn er ook altijd voor mij
En maken me telkens opnieuw weer blij
Ze geven me een speciaal gevoel
Je kan niet verstaan wat ik bedoel
Ze kunnen me altijd en overal horen
Wat ben ik toch hopeloos verloren!!
Mensen die zich gedragen als teven
Alsof ik ze om vriendschap zal smeken
T'begint me echt allemaal tegen te steken
Het begin voor mij was 1tje roken
Ik ging zeker nooit ruzie stoken
Nu is het weed eerst sigaretten
Ik zal nooit echt op iets meer letten
K'heb de verkeerde vrienden gekozen
Maar ze zorgen dat ik moet blozen
Ze zijn er ook altijd voor mij
En maken me telkens opnieuw weer blij
Ze geven me een speciaal gevoel
Je kan niet verstaan wat ik bedoel
Ze kunnen me altijd en overal horen
Wat ben ik toch hopeloos verloren!!
Reacties op dit gedicht
| Iejoor: | Maandag, december 09, 2002 10:47 |
| Als je vrienden je zoveel pijn doen van binnen, lijkt het mij persoonlijk beter, wat afstand van ze te nemen...Soms moet je even aan jezelf denken Angel... liefs Chiara. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Angel_ | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 08 december 2002 | ||
| Thema's: | ||