Niks is sterk genoeg..
Niks is sterk genoeg..
Ik hoor stemmen schreeuwen
In mijn dromen en herinnering
De kreten slaan me om de oren
En snijden door mijn hart
Mijn handen volgen lijnen
Getrokken door de angst
Om ooit doorgrond te worden
Tot de diepe scheuren in mijn hart
Mijn ogen kijken schichtig
Of iemand het in de gaten heeft
Diep van binnen beef ik van de angst
Maar uiterlijk ben ik de kalmte
Ga weg en laat me hier
Je kan me toch niet helpen
Niks is sterk genoeg
Om me te redden van mezelf
-30.12.2002-
Cartooneken
Reacties op dit gedicht
| Iejoor: | Maandag, december 30, 2002 20:23 |
| Je ziel is sterk genoeg, jij bent sterk genoeg, om jezelf te redden. Met de hulp en steun van anderen welliswaar... Mooie foto's marthe! Kijk er zelf eens naar, zie hoeveel je waard bent. Wat je uitstraalt, op die foto's, zit ook wel in je, maar eromheen zit alle ellende. Maar onthou, het zit er iig wel... Heel veel liefs en sterkte, Chiara. PS: Fijne jaarwisseling. |
|
| Robski: | Maandag, december 30, 2002 18:22 |
| Eerst zien, dan geloven... Liefde overwint alles zeggen ze... :) Hou je goed lieverd... je komt er wel.. je staat er niet alleen voor.. Hou van je.. *knuffffffff* xxx Robje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 30 december 2002 | ||
| Thema's: | ||