Het zicht dat ik niet kan zien.
Ik probeer je van ver te zien..
Je bent dichtbij maar toch zie ik niets..
Ontmoedigender en ontmoedigender is wat ik word..
tot ik opgeef...
Toch.. probeer ik nog een laatste maal..
Geen teken van leven..
maar ik ga door!
Ik word met de grond gelijk gemaakt..
De onmacht greep me in zijn macht..
En hier ben ik nu..
radeloos met een hart vol met vlinders..
Achter een glazen raam..
Opgesloten door de minachtende..
Zal ik ooit weer kunnen zien??
Kijken naar waar mijn vlinders vliegen..
en ze vrijlaten??
Maar nu..
geen vlinders, geen zicht, geen hoop..
*zucht* Is er dan niets meer??
@|n|N3Li3$
Annelies..
~~~xxx~~~
Je bent dichtbij maar toch zie ik niets..
Ontmoedigender en ontmoedigender is wat ik word..
tot ik opgeef...
Toch.. probeer ik nog een laatste maal..
Geen teken van leven..
maar ik ga door!
Ik word met de grond gelijk gemaakt..
De onmacht greep me in zijn macht..
En hier ben ik nu..
radeloos met een hart vol met vlinders..
Achter een glazen raam..
Opgesloten door de minachtende..
Zal ik ooit weer kunnen zien??
Kijken naar waar mijn vlinders vliegen..
en ze vrijlaten??
Maar nu..
geen vlinders, geen zicht, geen hoop..
*zucht* Is er dan niets meer??
@|n|N3Li3$
Annelies..
~~~xxx~~~
Reacties op dit gedicht
| Basje: | Dinsdag, december 31, 2002 07:26 |
| Mooi gedicht! kleine tip: let op je lay-out...;) een titel, af en toe wat ruimte tussen de zinnen en een spatie bovenaan zullen het er beter uit laten zien... succes Basje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Annelies | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 december 2002 | ||
| Thema's: | ||