Vechten voor leven!
Ik ging vechten, vechten voor het leven
Ik wou naar het fijne geluk toe streven
Ik wou weg, weg van dat verdriet
Want al die ellende beviel me niet
Ik werd geholpen, geholpen door mijn vrienden
Wat ik eigelijk ook niet verdiende
Ik wou weg uit die bende, waarin ik mezelf niet herkende
Ik wou gelukkig worden, zonder ellende
En wat ik toen zag, zag door mijn tranen
Is dat daar een meisje stond voor deramen
En toen, toen kreeg ik een kick
Want dat gelukkige meisje, dat was ik!
Ik wou naar het fijne geluk toe streven
Ik wou weg, weg van dat verdriet
Want al die ellende beviel me niet
Ik werd geholpen, geholpen door mijn vrienden
Wat ik eigelijk ook niet verdiende
Ik wou weg uit die bende, waarin ik mezelf niet herkende
Ik wou gelukkig worden, zonder ellende
En wat ik toen zag, zag door mijn tranen
Is dat daar een meisje stond voor deramen
En toen, toen kreeg ik een kick
Want dat gelukkige meisje, dat was ik!
Reacties op dit gedicht
| Socrates: | Maandag, januari 06, 2003 23:18 |
| hehe, k ben blij dat je dat gevoel ook mag delen. Ik leef niet graag in deze wereld en verwens het zelf. Maar toch probeer ik er het beste van te make. Zoek eens mn gedicht 'Het plotselinge besef' op en je zult zien dat ik hetzelfde meegemaakt hebt. Veel liefs, Marcsjuh |
|
| Socrates: | Maandag, januari 06, 2003 23:16 |
Over dit gedicht
| Auteur: Engeltje-M | 
|
|
| Gecontroleerd door: bevertje | ||
| Gepubliceerd op: 06 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||