Knipoogjes
Je oogjes zijn margrietjes
met blaadjes van geluk
twee helderblauwe vergeet-mij-nietjes
maar met de hartjes stuk
Je ogen zijn twee lichtjes
die lachen van plezier
met zomersproetjes van gezichtjes
en vlinderzoentjes van papier
Je ogen zijn een broze zeepbel
die naar verre illusies vliegt
en waarin de schaduw weerspiegeld staat
van een regenboog... die niet bestaat
Je ogen zijn een stille plas
het oppervlak van helder glas
waardoor men nog de bodem ziet
van puur geluk of stil verdriet
met blaadjes van geluk
twee helderblauwe vergeet-mij-nietjes
maar met de hartjes stuk
Je ogen zijn twee lichtjes
die lachen van plezier
met zomersproetjes van gezichtjes
en vlinderzoentjes van papier
Je ogen zijn een broze zeepbel
die naar verre illusies vliegt
en waarin de schaduw weerspiegeld staat
van een regenboog... die niet bestaat
Je ogen zijn een stille plas
het oppervlak van helder glas
waardoor men nog de bodem ziet
van puur geluk of stil verdriet
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Elleke | 
|
|
| Gecontroleerd door: bevertje | ||
| Gepubliceerd op: 07 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||