Er was eens een jongen...
Er was eens een jongen......
Er was eens een jongen
Zijn ogen kwamen op aan mijn horizon
Zomaar, plotseling, het begon…
Zijn woorden lijmden mijn gebroken hart
Een wonder, een zegen, liefdeskracht…
Er was eens een jongen
Zijn beloftes stelden niets voor
Scheel, blind, had het niet door…
Zijn liefde bleek gespeeld te zijn
Verraden, gebroken, klein…
Er is nu een jongen
Als hij dit zou lezen
Zou hij niet eens weten
Dat ik hem bedoel
En dat… dat krenkt mijn gevoel
Omdat hij niet eens beseft
Dat hij een leven heeft verpest
Reacties op dit gedicht
| **droopy**: | Vrijdag, januari 17, 2003 22:56 |
| zo lopen er blijkbaar wel meer rond. eens je beseft dat zijn gevoelens niet echt zijn of waren ben je al ver. de volgende stap is hem ermee confronteren vrees ik |
|
| violetangel: | Donderdag, januari 16, 2003 19:46 |
| geen rekening houden met gevoelens van een ander, is als een mes door je hart... hij is je blijkbaar geen eens waard! XXXzjes Geranne |
|
Over dit gedicht
| Auteur: SuuS | 
|
|
| Gecontroleerd door: DiAngeli | ||
| Gepubliceerd op: 16 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||