TOEN DE MAAN HET MORGENROOD VERSCHE
toen de maan het morgenrood verscheen
bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was,
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood, lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide, de
keerkring voorbij
wil melker
31/01/2003
Reacties op dit gedicht
| hadassah: | Zaterdag, februari 01, 2003 16:30 |
| laat de sneeuw neer vallen, dester strenger de winter, dester warmer de zomer zon. | |
| jackyXXX: | Vrijdag, januari 31, 2003 18:37 |
| Ik weet het...je kan niet wachten tot de lente weer komt, winter...is iets waar jij van gromt. De kou...vorst en natte sneeuw, is liever iets dat je van je afschreeuw. Maar toch nog even geduld, wanneer het voorjaar zich weer onthuld. Reikend...naar die gele zon, vorige lente...toen alles begon. Nu...bijna één jaar verder, zie alles nog voor me... zo glashelder. Gemis...nog iedere dag, omdat het niet kan niet mag. jackyXXX |
|
| lani: | Vrijdag, januari 31, 2003 15:25 |
| de keerkring voorbij... en weerom en weerom. 't nieuwe leven, steeds ver, steeds dichtbij... prachtig wil x-x-x |
|
| eddy daemen: | Vrijdag, januari 31, 2003 14:13 |
| mooi | |
| Dick van Poorten: | Vrijdag, januari 31, 2003 14:10 |
| Schitterend verwoord!! | |
| Erna Muermans: | Vrijdag, januari 31, 2003 13:12 |
| goh wil waar blijf je het halen zo lyrisch knap beschreven ik heb genoten bedankt Erna |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, januari 31, 2003 09:35 |
| Een soort bedtime story voor het opstaan in de morgen, mooi! Zoen, | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||