je voelt je eenzaam
Je zit op je kamertje en kijkt bedroeft uit het raam
Donkere wolken die samentrekken
Je begint stilletjes na te denken
Dan hoor je wat gerommel in de lucht
Je geeft eventjes een grote zucht
Dan laat je je even gaan
Donder begint te slaan
Je bent kwaad maar ook snel weer bang
De bliksemflitsen duren niet lang
Dan begint het zachtjes te regenen
je komt stilletjes aan't wenen
Niets kan je meer schelen
Het regent al snel pijpenstelen
Je kunt het niet meer aan
en je denkt bij jezelf:Zou de storm ooit nog overgaan?