Twentse Mol, De 9 Werken. 4
Twentse Mol, De 9 Werken. 4
~
De dag was voor ons te veels te kort
we wilden alles wel tegelijk vertellen
mijn eten proefde ik nauwelijks
je beloofde om mij spoedig te bellen
nu rest mij niks anders dan wachten
hopen dat ik iets van jou zal horen
ik probeer de draad weer op te pakken
maar voel mij alleen en verloren
een hele week hoor ik niets van je
heb de moed al bijna opgegeven
bij elk telefoontje schrik ik op
en plots was daar een teken van leven
je belde en klonk moe en verdrietig
of je bij mij nog steeds welkom was
ik kon slechts een fluisterend ja uitbrengen
nu sta je voor mijn deur; rillend en zonder jas
~
Reacties op dit gedicht
| Basje: | Dinsdag, februari 18, 2003 15:49 |
| heb ff de moeite genomen om alles nog eens te lezen als geheel...;) ziet er schattig uit :D:D:D het idee is prima!!! grappig om alsmaar heen en weer te lezen... knuffel Bas |
|
| lani: | Dinsdag, februari 18, 2003 15:47 |
| dju, op tv kan ik geen soap volgen en hier is't gewoon spannendddd. tof!! x-x-x |
|
| passybloem: | Dinsdag, februari 18, 2003 14:43 |
| *wauw* zal het nu pas echt spannend worden..??? ik kan vast niet slapen vanacht.... kusssss van passy xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Charissa | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 18 februari 2003 | ||
| Thema's: | ||