hond, kat
Je toont je weggedrongen tranen niet.
Maar denkt steeds aan die twee trouwe ogen,
en aan die lieve kop, zo diep gebogen.
Diep in je voel je dan een stil verdriet....
Het knorren is voorgoed gestild.
Het kopjesgeven opgehouden,
maar nog hoor je z'n klaaglijk mauwen.
Plots voel je hoe je mondhoek trilt.....
Maar denkt steeds aan die twee trouwe ogen,
en aan die lieve kop, zo diep gebogen.
Diep in je voel je dan een stil verdriet....
Het knorren is voorgoed gestild.
Het kopjesgeven opgehouden,
maar nog hoor je z'n klaaglijk mauwen.
Plots voel je hoe je mondhoek trilt.....
Reacties op dit gedicht
| Evenstar21: | Zaterdag, november 08, 2003 13:22 |
| kreeg hem net op de startpagina, wat een prachtig gedicht...zo triest, zo beeldend....ik ben er stil van.....kuzzzzzzzzzz | |
Over dit gedicht
| Auteur: Charmed...one | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 27 februari 2003 | ||
| Thema's: | ||