langzaam...
Langzaam ga ik kapot
alles ebt weg
de stabiliteit die kwam
is aan het verdwijnen
en langzaam trekt mijn ziel
samen tot een hoopje verdriet.
Ik ben niks meer
verlies mijn hoop
gesloopt is mijn leven
mijn pijn komt terug
het verdriet leek voorbij
maar langzaam keert ze terug.
Mijn baan ben ik kwijt
kan niets mijn thuis noemen
heb geen ouders meer
geen zicht op nieuw werk
geen zicht op een thuis
geen zicht op een leven.
De controle is weg
geen woorden meer
afleiding zoek ik
om de slaap te kunnen vatten
de wekker nog maar 4 uur weg
maar mijn ogen zijn nog open........
de nacht van 12 op 13-03-2003
Reacties op dit gedicht
| Wim Meeus: | Vrijdag, maart 14, 2003 02:41 |
| kruit = kruipt maa = maar Beetje snel getypt vrees ik. :-S Succes |
|
| Wim Meeus: | Vrijdag, maart 14, 2003 02:39 |
| Hey Ben ... beste man ... De pech maar ook het geluk kruit waar het niet lopen kan. Zie wat je nog hebt en vul daarmee je moed aan. Een job vinden is zowel voor jou als voor mij een strijd. Maar toch heb jij iets waar ik je om benijd. Wees er trots op als je weet wat ik bedoel. Anders vraag je het me maa. ;-) Groetjes, Wim |
|
| napie: | Vrijdag, maart 14, 2003 00:04 |
| tranen rollen van mijn wangen als ik jouw woorden lees, ze zijn zo herkenbaar, zo mega herkenbaar, ik steun je....heb moed | |
| christina: | Donderdag, maart 13, 2003 23:34 |
| denk niet aan wat je niet hebt lieverd ...maar aan wat je wel hebt ben het metRob eens morgen zie jij je moppie weer...lees haar gedicht nog maar eens van vandaag knuffiee je mamsje en je weet het he vergeet dat niet |
|
| Robski: | Donderdag, maart 13, 2003 23:10 |
| Pakkend geschreven Ben, maar je hebt een heel lief vriendinnetje waar je morgen weer bij kan zijn... geniet van het samenzijn en zie daar je toekomst.. en als je wilt praten.. ik ben er ook voor jou net als jij er voor mij bent.. Friends for life! Hou je goed!! Groetjes, Rob |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Benjamin de Rooy |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 13 maart 2003 | ||
| Thema's: | ||