soms kijk ik in de spiegel
en denk waar blijft t geluk
is het mij soms niet gegunt
alles wat ik wil en doe mislukt

ik doe mensen pijn van wie ik hou
en vraag me dan af, moet dit nou
zou zo uit het leven willen gaan
weg van deze verdriet en bestaan

maar dat kan ik hun niet aandoen
want ik weet dat ze van me houden
ookal wil ik het niet altijd geloven
van binnen zit het gevoel, diep...

maar als ik dan in de spiegel kijk
denk ik weer, waar doe ik t voor
ik ben die pijn en hel toch echt zat
ik heb er toch al genoeg van gehad

wanneer gaat de zon nou schijnen
stopt het met de langdurige regenbui
drijven de wolken zachtjes weg
gaat ze zon schijnen en geeft me licht...