het weekend is verdomd zwaar
maar ze doet alles wat ze kan
ze is zo ontzettend lief voor me
hoe heb ik haar ooit gevonden?

de beelden gaan niet zomaar weg
en toch blijven de nachtmerrie's
maar door haar geruststelling...
durfde ik toch weer te gaan slapen

ze was bij me, ze hield me vast...
ze was bezorgd op me, ze begreep me
even kwam weer die onzekerheid op
maar die heeft ze van me afgenomen

ik moest niet meer zo bang zijn
en de aanklacht gaan doen....
erger dan het nu al is kan t niet worden
waarom dacht ik er niet toen al zo over

ik weet dat ze gelijk heeft
en het beste met me voor heeft
maar toch ben ik nog bang...
bang voor wat er komen zal gaan...