de morgen lacht
de morgen lacht mij
toe de zon begroet
mij een zachte bries
maar kijkend naar
die kim bevreest mij
het gevoel dat aan de
andere kant van deze
wereld de morgen niet
zo vrolijk is de zon zich
verschuilt achter rook
er mensen zijn die in
nood zijn verscheurd
door oorlogsgeweld
een vredesduif vliegt
langs mij heen met
een sierlijke zwaai
buigt zij af naar het
westen toe hopelijk
kan zij daar iets
betekenen voor de
mensheid
laten wij dat hopen
dat het ooit eens
overal vrede zal zijn
Reacties op dit gedicht
| *{DoRiŅa}*: | Zaterdag, april 05, 2003 10:54 |
| hopen kan.. gebeuren zal het uiteindelijk nooit... xxx Dorien |
|
Over dit gedicht
| Auteur: eddy daemen | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 april 2003 | ||
| Thema's: | ||