Rust
Ik kan maar niet tot rust komen,
ontspanning betekent gevaar.
Ik zou ook graag slapen, 's nachts,
maar raak in paniek als ik bedaar.
Mijn leven breng ik wakend door,
's nachts althans, tot een uur of vier.
Overdag ben ik verward en moe
en te uitgeput voor elk plezier.
De schaamte is te groot
om alleen te moeten dragen.
De schaamte is te veel voor
eerlijkheid als ze ernaar vragen.
Ik kan maar niet tot rust komen,
ontspanning betekent gevaar.
Paniek is voor mezelf zorgen,
zodat ik toch maar dáár op vaar
ondanks de nadelen...
Reacties op dit gedicht
| bunnie: | Dinsdag, april 22, 2003 12:50 |
| heel mooi misschien kan je het allemaal een beetje van je af schrijven waardoor de angst beetje bij beetje verdwijnt veel liefs bunnie |
|
| dol-fijn: | Maandag, april 21, 2003 07:55 |
| Mooi gedicht. Vooral blijven schrijven. | |
| DrieGeetjes: | Maandag, april 21, 2003 07:00 |
| (h)erkenning van een probleem, is de éérste stap tot het verhelpen van het probleem, Myrte... Vooral doorgaan! *knipoog!* |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Myrte77 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Pieps | ||
| Gepubliceerd op: 21 april 2003 | ||
| Thema's: | ||