Angels I
Angels I,
‘T zijn engelen die we voelen, niet op huid
noch in ’t hart, doch, in de lichaamloze ruimte,
in het vluchtig textiel
waarmee we tranen drogen.
’T Zijn onze ongevleugelde vrienden
die redeloos meetreuren en ons laten vallen
(schuld, o zilte schuld vergeef)
in verveling bij verlies van ’t dierbaar.
Ze zijn ’t zelfmedelijden
en de banaliteit van de grootste leugen,
de kleinigheid die we ten hemel dragen
in het wit van wat men engelen noemt.
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Dinsdag, april 22, 2003 19:45 |
| (eenzaamheid) (leven) (samen) hmm, Charly, hmmm (en ik maar denken dat iedereen je adoreerde, of is het m dat juist) Charliaanse pracht zeg maar, kus! | |
| white angel: | Dinsdag, april 22, 2003 11:14 |
| mooi!! | |
| waterval: | Dinsdag, april 22, 2003 00:57 |
| bijzonder mooi........ | |
| Sheena: | Dinsdag, april 22, 2003 00:06 |
| pfoe deze moet ik meermaals lezen en zoals zo vaak wordt het daar alleen maar mooier van .... Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 22 april 2003 | ||
| Thema's: | ||