wat nog te doen als je alleen bent gelaten door iedereen,
na je eigen fouten raak je steeds verder heen.
niemand die nog met je wil omgaan,
je bent nog de enige, probeer dan maar door te gaan.
een voor een laat iedereen me vallen, ze willen me allemaal kwijt,
maar ik vind zelf dat ik nog bij hun sta in het krijt.
ik kan dit niet zomaar vergeten,
het kost veel tijd en er worden wonden opengereten.
maar waarom wil niemand me meer kennen,
dat is een eng gevoel het liefste zou ik weg willen rennen.
maar ik kan niet weglopen voor mijn problemen,
dat is laf en ook dat kan ik er niet bij nemen.
dan gaan mensen daar weer over zeiken,
zo verzinnen ze iedere keer wel weer iets om over te zeiken.
wat ik voel dat boeit niemand iets, daar maakt niemand zich druk om,
als ze het zelf maar goed hebben daar gaat het hun om.
ik ben niet van steen,
ook al ben ik zover heen!!