dag
misschien is een dag
geen dag,
als niemand om je geeft
geen dag,maar
een stilte van pijn
iedereen is bij me
toch ben ik alleen
ogen die nooit zwijgen
een schreeuw in de sneeuw
als niemand om je geeft
ben je te klein
te alleen met mijn pijn
ik hoop dat ze ooit
door tranen heen
tranen die ik hoop
vraagt waarom
een ziel van zeventien
te jong
deze plaats niet meer aankon
geen dag,
als niemand om je geeft
geen dag,maar
een stilte van pijn
iedereen is bij me
toch ben ik alleen
ogen die nooit zwijgen
een schreeuw in de sneeuw
als niemand om je geeft
ben je te klein
te alleen met mijn pijn
ik hoop dat ze ooit
door tranen heen
tranen die ik hoop
vraagt waarom
een ziel van zeventien
te jong
deze plaats niet meer aankon
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: matsen | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 26 april 2003 | ||
| Thema's: | ||