ZE GINGEN OP HUN RUG
ze gingen op hun rug
je hebt alles
aan elkaar genaaid
de rode draad
dubbel gestikt
hun lijf geflikt
met nonchalance en
wat lieve woorden
ze hebben het gepikt
ze gingen op de rug
harten duizendbreken
emoties snel vergeten
maar hun ziel moet terug
ze willen nu geen spiegel
zijn en niet die zoete pijn
die jij ze hebt gegeven in
dromen uit een ander leven
wil melker
09/05/2003
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Vrijdag, mei 09, 2003 21:41 |
| Hè wat jammer nou Wiel.... Dat hulpeloos slaafs zijn van je beviel me wel eigenlijk (oeioei, haha, dat noemen ze nu fictie inderdaad) kus! | |
| lani: | Vrijdag, mei 09, 2003 17:20 |
| eenzaamheid - leent zich tot... waarheid - wanneer is het echt, wanneer is het nep? droef wil knap omschreven liefs x-x-x |
|
| Erna Muermans: | Vrijdag, mei 09, 2003 15:23 |
| prachtig dit beeld wil pijn in de snelle flirt vertaald prachtig man erna |
|
| koelemij,harold: | Vrijdag, mei 09, 2003 12:12 |
| Melkertje wat is hij dubbel vandaag schitterend Gozertje (::) |
|
| jackyXXX: | Vrijdag, mei 09, 2003 11:17 |
| Maakt niet uit... al zit alles nog zo vast, het blijft in je als een enorme last. Of het nu gestolen word of niet, er is gemens die in je kan kijken en het ziet. Emoties...kun je niet uitschakelen, het kan je alleen van binnen enorm toetakelen. Ik heb dromen uit een ander leven, en wil ze verlopig nog niet opgeven. jackyXXX |
|
| Herfstkind: | Vrijdag, mei 09, 2003 10:02 |
| wouw | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||