weer een traan...
tranen, ze blijven maar komen
kan ze niet meer bedwingen
na al die maanden zullen ze komen
het doet me pijn, dr kwijt te zijn
zonder dat ze eigelijk weet
wat ik werkelijk voor der voel
zou het dr niet kunnen vertellen
mijn werkelijke gevoel...
en weer voel ik ze komen
langzaam, ogen worden vochtig
me lip begint te trillen en daar
daar komt tie aan, over me wang
nog een traan ontsnapt uit de hel
als ik eraan denk, hoeveel ik van dr hou
Reacties op dit gedicht
| izznogoood: | Zaterdag, mei 10, 2003 20:30 |
| hey kop op ik weet dat het ni makkelijk is ma probeer het haar duidelijk te maken ik ken het gevoel en het is echt wel belijngerijk dat ze het weet. Misschien durft ze het ook niet te zeggen. Groetjes Izznogoood |
|
| Frans07: | Vrijdag, mei 09, 2003 19:15 |
| Ik huil met je mee... | |
| Evy*: | Vrijdag, mei 09, 2003 18:27 |
| laat die tranen maar komen, als ze binnen blijven zou je hartje nog kunnen overstromen. En als het je zo diep kwetst, hou je blijkbaar heel veel van haar. Misschien moet je toch eens al je moed bijeen rapen, en haar zeggen wat je voor haar voelt? Met je gevoelens blijven zitten is niet aan te raden, het kwetst alleen maar meer. Probeer het... sterkte en liefs, Evy |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nance | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 09 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||