KLEURT VERGETEN IN HET LAATSTE LICH
kleurt vergeten in het laatste licht
we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit kunnen voldoen aan
wensen en haar ongeduld
het blaadje dwarrelt weer
en heeft geen letters meer
kleurt vergeten in het laatste licht
je bent haar nu, niets meer verplicht
wil melker
10/05/2003
Reacties op dit gedicht
| lani: | Zaterdag, mei 10, 2003 21:39 |
| vergeet geen enkele kleur oh wil... meng alles tot magische tinten :) je gedicht... zo mooi x-x-x |
|
| MayadeBij: | Zaterdag, mei 10, 2003 18:59 |
| (doe ik het weer aan) kus, | |
| koelemij,harold: | Zaterdag, mei 10, 2003 16:23 |
| (OO) Ik Kijkeven OH het is verzoek een dicht van de meestertijd Ik wil Ik wil Ik wil euhhhhhhhhhhh een onvervalste limmerick zien hihi van WIL MELKER dus (dan doe ik het licht ff uit;) ) |
|
| Erna Muermans: | Zaterdag, mei 10, 2003 15:24 |
| hoi wil... hoe zwaardroevig weer ik wil volgende keer een vrolijk gedicht.... op verzoek please liefs Erna |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 10 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||