Zware gesprekken
Het praten bevalt me niet
elke keer weer
ben ik moe als ik terug kom
Het put me zo uit
het valt me zo zwaar
Alles komt weer boven
het mes is dan
waar ik naar verlang
Alles maakt me zo bang
wat moet ik toch
ik zie geen uitweg meer
Alles zeggen dat je eigenlijk
liever niet toegeeft
Ze trekken het uit je
En dan dat schuldgevoel
ach, ik voel
een heleboel
het is zo zwaar...
Reacties op dit gedicht
| Guan: | Donderdag, juli 03, 2003 18:51 |
| jou persoonlijkhied heeft nood aan vertrouwen... iemand die je kan vertrouwen, iemand die je begrijpt en wat mij betreft vind je dat niet in RIAGG | |
| Lifeje: | Dinsdag, mei 13, 2003 23:29 |
| zo en of dat zwaar is je ziel blootgeven dat wat zo diep weggestopt zit dat wat jou zo kwetsbaar heeft gemaakt ze trekken het eruit of je wil of niet en nou net dat, ja dat, is wat nodig is om op een goede morgen wakker te worden en te zeggen: ik voel me lekker mijn hoofd voelt leger mijn hart is minder pijnlijk ik ben niet meer (zo) bang dan is de dag aangebroken waarop jou toekomst begint, een toekomst om te delen je leven, je warmte je l |
|
| marina vdb: | Dinsdag, mei 13, 2003 23:14 |
| je mag nooit zelf een schuld gevoel houden, ik heb ooit ook voor een heel moeilijke keuze gestaan, ik dacht toen dat mijn hart in twee brak, dat mijn leven voorgoed voorbij was, maar je wil is sterk en slaat je erdoor, blijven vechten ten strijde en niet opgeven, liefs marina |
|
| Luuk: | Dinsdag, mei 13, 2003 22:28 |
| Ik vind het al heel goed dat je er over praat. Het is zwaar en vermoeiend, dat is best normaal vind ik. Maar ga er toch maar mee door, het zal je echt helpen alle ellende te verwerken. Dingen zeggen die je liever niet toegeeft? Da's denk ik waarom het zo moeilijk en vermoeiend is die dingen te vertellen, maar wel de grote stap in de goeie richting!! Maar waarom geef je jezelf dan een schuldgevoel? Jij bent toch nergens fout in? Jij bent jij en wat anderen van jou vinden moeten hun w |
|
| Myriamm: | Dinsdag, mei 13, 2003 21:53 |
| Ach dat schuldgevoel, ik ken het en wat zou het leven lichter zijn zonder. Sterkte en volhouden hoor, je staat er niet alleen voor, liefs, Myriamm |
|
| boom: | Dinsdag, mei 13, 2003 20:34 |
| ja het is zwaar voor je. doe alleen dat waar je zelf achter staat en niet wat anderen je opdringen. ik zal er voor je blijven en voor je doen wat ik ook maar kan. jij bepaald wat er gebeurd in je leven. zeg wat je denkt en kwijt wil meer hoef je toch niet te zeggen als je er nog niet aan toe bent. we kunnen altijd nog onder de boom gaan zitten, maar dan zonder woorden die uit je worden getrokken. de boom houd van je. |
|
| *elycia*: | Dinsdag, mei 13, 2003 20:33 |
| hey meissie ik weet hoe zwaar het is om te praten over je problemen, ook ik heb daar nog veel problemen mee. en ik vind het zo onzettend knap van jou, dta jij de eerste stap genomen hebt. maar hoe moeilijk het ook is om te praten, blijf praten, op een gegeven moment zla het je opluchten. en je blij zijn dat je weer gesproken hebt. en je zult dan blij zijn dta je er aan begonnen bent. hou vol meissie, je bent al zo ver!! dikke knuffel en een kuzz, irma |
|
| Evy*: | Dinsdag, mei 13, 2003 19:59 |
| hey meisje, kan me goed voorstellen dat het heel moeilijk voor je is. Alles komt weer boven, woorden worden terug uitgesproken. Maar weet goed, diep vanbinnen lucht het wel een beetje op hoor. Je krijgt misschien al je woorden terug, maar ze zullen minder zwaar voelen. Als je eens je gedachten wil verzetten, of eender wat, mag je gerust mailen. veel sterkte en liefs, Evy |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~*Idril*~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 13 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||