Acht gedichten aan een vrouw.
Acht gedichten aan een vrouw.
IV.
Jouw kamer draagt veel soorten behang,
en er is altijd nog je andere wang,
de blozende, die geen pak slaag verdient.
Het postmodernisme treft hier schuld aan jou en mij,
al betwijfel ik dat alles al gezegd is.
Je kan me nog vertellen welk het goed –en
welk het kwaadaardige zwellen
van je tong is en wat
de naam is van jouw kanker.
De tijd die is aangebroken treft schuld aan ons,
al betwijfel ik dat alles al is uitgevonden.
De optica heeft mij nog geen lenzen gemaakt
waarmee ik scherp zien kan,
waarmee de wereld nuchter wordt.
De taalkunde heeft me nog geen woordenboek gebracht
waarmee ik jou verstaanbaar kan vertalen.
Ik heb je nooit kunnen opschrijven,
in een brief aan de dood,
in een gedicht over god,
hoogstens ergens in de marge van onze tijdgeest.
Reacties op dit gedicht
| lani: | Donderdag, mei 15, 2003 10:35 |
| bundel ze charly... ook hiervoor geen woorden in mijn woordenboek! zoen x |
|
| Sheena: | Woensdag, mei 14, 2003 21:45 |
| maak van de 8 een 8tien of 8honderd please .... ik lees ze zo gaarne .. Sheen |
|
| aseos: | Woensdag, mei 14, 2003 13:47 |
| Ik blijf genieten, kom maar op met de vijfde! Kus soesa | |
| Erna Muermans: | Woensdag, mei 14, 2003 10:38 |
| je hebt tijd zat mijnheer Charly alles hoeft niet ineens gezegd toch groetjes Erna |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 14 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||