| margot: | Zondag, mei 18, 2003 01:04 |
| herkenning...samen vasthouden!!!sterkte... liefs,margot |
|
| artemis: | Zaterdag, mei 17, 2003 20:53 |
| chiara heeft alles al gezegt... de liefde is er... end at is een hele belangrijke stap ... ze weet dat je er bent voor haar, mss zie je het niet, maar vaak geeft dat al veel kracht... liefs, anneleen. |
|
| gbolink: | Zaterdag, mei 17, 2003 20:52 |
| Lieve Anita, Je eigen dochter zien met dagelijks verdriet doet pijn,maar als ik zo jouw hele verhaal heb gelezen zijn jullie er toch voor elkaar,neem die kans pak het alle twee aan met beide handen en trek elkaar er weer boven op,zoals jij het beschrijft Anita moet het jullie samen echt wel lukken,neem elkaar bij de hand en da ervoor,het leven kan ook heel mooi zijn. Heel veel sterkte en kracht voor jullie allebei en zet je schouders eronder en vecht,jij lijkt mij een bijzondere ste |
|
| gbolink: | Zaterdag, mei 17, 2003 20:47 |
| Iejoor: | Zaterdag, mei 17, 2003 20:39 |
| Lieve Anita, Hoe moeilijk moet het voor een moeder zijn, haar dochter te zien lijden. Een dochter met elke dag wat minder wilskracht, voor het leven. Dat soms zo zwaar en moeilijk is. Maar dit gedicht Anita, het zegt zoveel over jullie beide. Hoe ver zij al gekomen is, en hoeveel haar moeder van haar houdt... Met liefde, zijn de eerste stappen al gezet, en dat leidt tot meer. Ik wens jullie beide veel sterkte toe, het zal niet makkelijk zijn, maar verlies het vertrouwen niet. S |
|
| Auteur: anita | ||
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 17 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||