Over mensen, engelen en mezelf.
Over mensen, engelen en mezelf.
Hun kniëen kunnen het engel-zijn
niet langer houden. Ze bloeden zich
te pletter, kerven kruistekens in hun armen.
Engelenhaar is broos geworden.
Ze zijn mens-week.
Als ons ras, de twee zwakke geslachten.
’t Staat in filosofische en religieuze
geschriften. De mens transcendeert,
alsof het iets goeds zou zijn.
We overtreffen ons, treffen ons.
Ik ben de kogel,
uit mijn wapen,
in mijn vlees.
Ik ben mijn naam en einde.
Ik ben huurmoordenaar van mezelf.
Reacties op dit gedicht
| ongeslachtelijke voortplanting: | Zondag, juli 02, 2006 23:28 |
| de homo zegt: penislijk | |
| victor ruhlmann: | Zondag, mei 18, 2003 21:37 |
| Sterk.Een overgave die dapper maakt. | |
| tim balthazar: | Zondag, mei 18, 2003 19:50 |
| heeel mooi groetjes |
|
| hadassah: | Zondag, mei 18, 2003 18:48 |
| goeie genaden wat een gedicht... een huurmoordenaar voor jezelf, misschien moet je de opdracht maar niet ontvangen... |
|
| MayadeBij: | Zondag, mei 18, 2003 17:01 |
| Amen. (of gewoon yo!) Kus, | |
| ~Marina~: | Zondag, mei 18, 2003 11:10 |
| sja, langzaam aan vermoorden we onszelf zonder duidelijk de hand aan onszelf te slaan... | |
| Erna Muermans: | Zondag, mei 18, 2003 06:01 |
| prachtig gedicht graag weer je gelezen Erna |
|
| PeterdB: | Zondag, mei 18, 2003 00:34 |
| Bijzonder knap hoe je dit gedicht weer hebt geschreven; boeiend, intrigerend | |
| Sheena: | Zondag, mei 18, 2003 00:04 |
| en de kogel jaagt men zelden in eigen vlees ... superdiggie Sheen |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 18 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||