ze zijn hier...
Ze zijn hier...
Ze zijn hier...
Ik weet niet waar
ze staan achter de kast
maar dan ook weer niet
ze zijn hier...
ik hoorde mama kresen
ze hebben haar vermoord
maar dan ook weer niet..
ze zijn hier...
ze stonden in de gang
ik zag hun schim
maar het was te laat
ze zijn hier...
geïntreseert in mij
ik verstopte me
maar ik zag niets
ze waren hier..
ze wouden mij
ze betrapte me
en zette me bij de rest
in de rij..
toen gingen ze...
te laat voor mij
kom me bezoeken
ik ben het derde kinderlijkje
in de rij...
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: enraj | 
|
|
| Gecontroleerd door: bevertje | ||
| Gepubliceerd op: 21 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||