Het stoplicht is nog rood papa
ze zag hem, een schim van de man
die hij ooit geweest moet zijn
tenger, gebroken, ineengedoken
nieuwe schuldgevoelens overspoelen
god, waarom is dit het enige gebed
dat je wel hebt willen verhoren
is dit het gevoel, dat ze zolang zocht
uiteindelijk vergeven, niet vergeten
hoe kan medelijden zijn weg vinden
in een geest die zich immer laafde
aan de gedachtes van zoete wraak
die plots zo vreemd en bitter proeft
haar handen branden vol compassie
in wederom doorwaakte nachten
ze weet wat hij van haar verlangt
maar tijd van genezende aanraking
vliegt langs, net buiten hun bereik
woorden zijn nog zonder geluid
| victor ruhlmann: | Dinsdag, juni 03, 2003 21:31 |
| Het komt terug. Het doet pijn die jullie delen. |
|
| dotje: | Zondag, mei 25, 2003 22:02 |
| slik, ... met heel veel pijn gelezen sterkte ik weet echt niet meer wat zeggen, ... dikke dikke knuffel |
|
| gunther vandenberghe: | Zondag, mei 25, 2003 14:51 |
| ga hier niet teveel op inbrengen, spreekt voor zich! buiten 'intens emotioneel' doch met veel respect gelezen see you |
|
| michris: | Zondag, mei 25, 2003 00:50 |
| Vandaag kunnen we een besluit nemen dat de weg van ons verdere leven bepaalt...was het maar zo eenvoudig, schuld, vergiffenis..hoe paradoxaal is dat? Hoe je het beschrijft is heel pijnlijk, neem jezelf niets kwalijk, ik begrijp je gebed... Het mag, het kan...het is jouw beleving van toen, die nog steeds krast op je ziel. Blijf dicht bij jezelf.. sterkte en liefs, michris |
|
| waterval: | Zaterdag, mei 24, 2003 23:24 |
| het was rood, maar dit lijkt al héél erg op oranje....... héél erg gevoelig en mooi..... |
|
| Diablo: | Zaterdag, mei 24, 2003 21:38 |
| Als je die gevoelens zo realistisch onder woorden kan brengen Sheena, dan sta je al heel ver! Een pijnlijk mooi gedicht, klasse. |
|
| lani: | Zaterdag, mei 24, 2003 18:44 |
| het is ook iets dat je niet verwoorden kan... enkel gevoel blijft over. net als dit gedicht! knap meidje knuff x-x-x |
|
| margot: | Zaterdag, mei 24, 2003 17:49 |
| sssttttttt rustig maar...stap voor stap...sterkte!!! liefs,margot |
|
| tim balthazar: | Zaterdag, mei 24, 2003 16:35 |
| erg, en mooi verwoord knuf |
|
| diddo: | Zaterdag, mei 24, 2003 15:41 |
| volg je hart, en doe wat jouw het beste lijkt, maar vergeet niet..dat de tijd dringt..voor jezelf maar ook voor die persoon. die wordt ook een dagje ouder. jij maakt de goede beslissing, daar ben ik niet bang voor..nu jij nog. vergeten zul je het nooit, maar misschien 1 keer langsgaan..praten...weet ik het..waardoor jouw keuze makkelijker of duidelijker wordt...je zit er 1 telfoontje vanaf. maar zet je trots en angst opzij. en zet de eerste stap. sterkte. liefs ki |
|
| green eyes !: | Zaterdag, mei 24, 2003 12:44 |
| ik reik mijn hand, mooi gedichtje maar wel :D LIEFS? Marina vdb ;) |
|
| Chippy: | Zaterdag, mei 24, 2003 12:02 |
| Neem mijn hand… Neem m’n hand ik reik ze je ik sta hier klaar ik wil je helpen Neem m'n hand En laat ze niet meer los ik zal met je meegaan en zal je steunen Neem m'n hand ik wil je vriendschap geven ik laat je niet alleen kom nu maar neem m'n hand en reik me ook de jouwe dan kunnen we samen gaan want samen staan we sterk! Laten we als freakjes elkaar allemaal een hand geven en Sheen erdoorheen helpen...!! |
|
| Jacobs Ivan: | Zaterdag, mei 24, 2003 11:53 |
| ....... heel schoon....... | |
| free: | Zaterdag, mei 24, 2003 10:23 |
| eigenlijk zou ze zichzelf moeten vergeven dat ze niet vergeven kan een heel logische redenatie de diepte van de pijn is voelbaar...... liefs free |
|
| TheCowboy: | Zaterdag, mei 24, 2003 09:42 |
| Volgens mij is dit wel een van de meest directe gedichten die je ooit heb geschreven zus. en zo als maantje zegt gaat hij werkelijk door merg en been. maar daarom is deze ook zo moeilijk een directe reactie uit het hart te geven. Zoveel wat ik kan zeggen, wat ik wil zeggen maar woorden schieten te kort. kop op Zus, Thinking of you, Luv you! |
|
| maneschijn: | Zaterdag, mei 24, 2003 09:14 |
| Mijn god... deze gaat door merg en been... liefje, probeer redelijk te blijven plies... nooit werden je gebeden verhoord.. waarom zou het dan nu plots wél zo zijn...? en hoe kan medelijden zijn weg vinden...? ooit al van .. stiekem, heel verdoken.. toch houden van gehoord..? luff you meissie... en wens je enorm veel sterkte! x |
|
| jodium: | Zaterdag, mei 24, 2003 03:07 |
| door merg en been ... diep gekrast met de pen in kwetsbaar papier met de vinger een zacht gladstrijken van de diepe sporen een zalfje voor de vinger graag sterke groet jodium |
|
| pramodah: | Zaterdag, mei 24, 2003 02:05 |
| Ik kon niet slapen...ik voelde dit al aankomen en heb de pc maar weer aangezet... Vergeten zul je nooit, maar vergeven moet je alleen voor jezelf doen dan zul je je bevrijd voelen van de haat die je leven weg brand.....iedereen krijgd ooit zijn straf voor wat hij misdaan heeft want karma kan men niet ontlopen en de dader straft altijd zichzelf......onbewust liefs pramodah |
|
| PeterdB: | Zaterdag, mei 24, 2003 01:22 |
| Mooi, sterk geschreven Sheen | |
| Rep: | Zaterdag, mei 24, 2003 01:19 |
| van mij krijgt dit groen licht.... Liefs Rep |
|
| christina: | Zaterdag, mei 24, 2003 01:18 |
| vergeten vergeven tja meiske vergeten zal je nooit vergeven tja is een groot begrip er hoeft maar iets te gebeuren ...gewoon maar iets kleins wat groot voor jou zal zijn ...tja dan zijn wij het vergeven weer vergeten daarom ben ik gaan leren te accepteren liefs en een stiekem niet stiekem knufffieeee maak het niet te laat he Tante Scheen ;) denk aan hem |
|
| Auteur: Brenda | ||
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 24 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||