als een rups in een cocon
Was ik maar een vlinder,
dan had ik van al die kwade bedoelingen geen hinder.
Wanneer er ook maar iemand mij moest kwetsen of bedriegen
zou ik gewoon mijn biezen pakken en verder vliegen
weg van iedereen
weg van alle mensen
vliegend naar mijn eigen wensen
maar nu voel ik mij klein en leeg
opgesloten tussen mijn eigen opgebouwde muren
als een rups in een cocon
zal ik ooit de moed vinden
om het open te slaan
om mijn eigen weg in te gaan
zal ik ooit bevrijd zijn van al die hinder,
zal ik ooit veranderen van die rups naar die vlinder?
Reacties op dit gedicht
| greet1002: | Zondag, mei 25, 2003 21:38 |
| Tuurlijk! Je moet alleen wat gedult hebben, die coconnen moeten altijd een tijdje hangen voor er een vlinder uitkomt hoor! xxx Greet |
|
Over dit gedicht
| Auteur: zeebelle | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 25 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||