mijn...
mijn elfenkoning
fladdert niet meer vrolijk rond
tussen de bloeiende verlangens
vleugeltjes gebroken
onherstelbaar
kleurloos
dood
ridder op het witte
paard struikelt
over het lot
dat hem gegeven werd
wegkwijnend van verloren pijn
over zijn verloren daden
de droomprins raakt
verstrikt in een web
z’n eigen leugens wurgen hem
een pijnlijke dood beschoren
sterft hij langzaam in
mijn dromenlabyrint
fladdert niet meer vrolijk rond
tussen de bloeiende verlangens
vleugeltjes gebroken
onherstelbaar
kleurloos
dood
ridder op het witte
paard struikelt
over het lot
dat hem gegeven werd
wegkwijnend van verloren pijn
over zijn verloren daden
de droomprins raakt
verstrikt in een web
z’n eigen leugens wurgen hem
een pijnlijke dood beschoren
sterft hij langzaam in
mijn dromenlabyrint
Reacties op dit gedicht
| Kiana: | Zaterdag, mei 31, 2003 14:46 |
| Hey Renke, Leuke verrassing om jou hier te zien !! Ik zou hier de wildste superlatieven kunnen schrijven maar ik vrees dat ik hier dan morgen nog bezig ben ... In ieder geval heel mooi, maar zo kennen we ons renke eh ;-) Ik ga het snel nog eens lezen! Veel liefs, Liselotte |
|
| Hans Winter: | Vrijdag, mei 30, 2003 22:13 |
| als je dan gaat slapen, jezelf in dromen wiegt, wie zal je zien, wie zal je dan zeggen dat je mooi bent of zoiets liefs dat het je wel lachen laat, of je wilt of niet. sluimer zacht, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Raïnka | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 30 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||