IN RAFELS DIE DAN OVERBLIJVEN
in rafels die dan overblijven
je had handen te over
stuurde de tijd maar je lijf
brandde op in de uurtjes
je lachte om zwakheid
verachtte gezeur, bij jou was
de deur voor niemand gesloten
vannacht is die cirkel
doorbroken in pijn, je lichaam
wilde jou niet meer zijn
je had het roepen gehoord
de klachten verstaan, maar
de zorgen als last afgedaan
want jij was toch sterker
had humor en gein, jij wist ook
hoe alles in perfectie moest zijn
je hebt nu de einden gezien
de wanhoop is niet te beschrijven
in de rafels die dan overblijven
kom neem mijn hand
rust uit en lach eens vandaag
denk aan jezelf, dat is al wat ik vraag
wil melker
31/05/2003
Reacties op dit gedicht
| lani: | Zondag, juni 01, 2003 17:33 |
| in perfectie als steeds... laat ons lachen :) prachtig meester! x-x-x |
|
| Erna Muermans: | Zaterdag, mei 31, 2003 22:01 |
| knap gedicht.. af en toe grenswachterke inschakelen... om heel te blijven op welke manier dan ook... liefs erna |
|
| margot: | Zaterdag, mei 31, 2003 18:07 |
| een diepe wil...pppffffff...maar lach je toe ;-))) liefs,margot |
|
| Rep: | Zaterdag, mei 31, 2003 12:57 |
| geld dat niet voor iedereen? om aan jezelf te denken... hoe dan ook je moet het uiteindelijk toch helemaal zelf doen, soms dan met hulp van anderen, maar alleen al de keuzes blijven de jouwe... |
|
| green eyes !: | Zaterdag, mei 31, 2003 09:02 |
| hihi,een dwaalspoor? op en neer? echt een mooi gedicht, liefs, Marina vdb ;) |
|
| wil melker: | Zaterdag, mei 31, 2003 08:54 |
| Dit is de goede versie. dank. liefs wil |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 31 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||