Wachtend in een hoek van mijn besta
Diepe putten vol met knevels stinken in het avondrood.
Knukkige knakken leken stervend wanneer de knevel een uitweg bood. Springend in de volle verwachting en vertrouwen. Knevels zo blijkt de ervaring, daar kun je niet op bouwen. Knevels lijken mij te helpen toch zouden ze ver weg moeten blijven. Ik zou ze in een diepe put moeten verdrijven. Met grote scheppen terug in de put, daar waar knevels horen dat vieze grut. Gegooid op een plakkerige hoop, dikke knevels..... weg met hoop!
Knukkige knakken leken stervend wanneer de knevel een uitweg bood. Springend in de volle verwachting en vertrouwen. Knevels zo blijkt de ervaring, daar kun je niet op bouwen. Knevels lijken mij te helpen toch zouden ze ver weg moeten blijven. Ik zou ze in een diepe put moeten verdrijven. Met grote scheppen terug in de put, daar waar knevels horen dat vieze grut. Gegooid op een plakkerige hoop, dikke knevels..... weg met hoop!
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: keimpe de heer | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 08 juni 2003 | ||
| Thema's: | ||