Kom poes, kom.
Kom poes, kom.
De jongen is al man geweest,
al een beter jongeman geweest.
Katten leerden hem kattig zijn,
klauwen in haar vlees te zetten.
Ze kreeg waar ze genoegen mee nam.
Kom poes, kom, ik geef je goud te eten
dat je wit mag braken. Ze nam
de zere kaken, en de waarheid van de man.
De jongen was al beter geweest,
had wol voor haar gesponnen, tegen haar been
en in haar schoot gevleid. Maar de man
was door de katten bij de vis gezet.
Reacties op dit gedicht
| victor ruhlmann: | Zondag, juni 22, 2003 16:09 |
| Maar hij zal niet bederven. | |
| Erna Muermans: | Vrijdag, juni 20, 2003 11:02 |
| ben je aan't revanche nemen??? liefs erna |
|
| wijnand.: | Vrijdag, juni 20, 2003 00:45 |
| vindt hem een beetje ondeugend maar mooi geschreven alhoewel ik zeker niet je beste vind | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 20 juni 2003 | ||
| Thema's: | ||