Worden.
Worden.
Wat moet van ons worden, ik en de rest,
vraag ik me vaker en vaker af. Dakloos
als we zijn, nu zij bij mij logeren, in
barakken die zelfs dat niet zijn. Muurloos.
Buitengesloten en gekalmeerd ofzo,
bedwelmd door de goede adem van
het verlorene. Het gewaande dat door
zwevende raam-omlijstingen waait
en fluistert hoe het was, dat is onze
drug, de reuma in onze rug, klaar om
klaarlicht te breken. Dat zijn onze
gebreken waar leken niets van weten.
Feiten liegen niet, maar vaker wel, en vaak
wel. Zekerheid is altijd zoek, als een bril
die op onze neus staat. Ik vroeg wat,
wat van ons moest worden, en laat blijken
dat ik reeds geworden ben, en zij met mij.
Reacties op dit gedicht
| lani: | Zondag, juli 13, 2003 09:29 |
| hoe vlot je leest, begeestering in zinnen... knap weerom!! x-x-x |
|
| Erna Muermans: | Vrijdag, juli 04, 2003 12:29 |
| inderdaad ook ik lees loutering... prachtig verwoord charly liefs Erna |
|
| waterval: | Donderdag, juli 03, 2003 21:54 |
| de loutering..... en weer zo geweldig pakkend..!!! veel liefs,... van waterval~~~ |
|
| druppeltje: | Donderdag, juli 03, 2003 09:39 |
| tja, wat kan er van je worden??? Ik denk dat niemand je dat kan vertellen. | |
| free: | Donderdag, juli 03, 2003 07:08 |
| tja, het is toch wat! ;) liefs free |
|
| Sheena: | Donderdag, juli 03, 2003 00:37 |
| oef doe me dit niet aan wat moet er van me worden nu ik weer een kraal aan mijn telraam heb moeten verschuiven ... gniffel pracht diggie als immer charly ! Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 03 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||