Vol is vol
Mijn hoofd vol
met gedachten en vragen
die ik niet meer kan dragen
Mijn hart vol
met verdriet en pijn
heeft het echt zo moeten zijn?
Mijn handen vol
met leegte en wanhoop
vol bloed waar ik mijn ziel ik doop
Het word me allemaal zo veel
er kan bijna niks meer bij
Vol is vol
in dit leven van mij
Reacties op dit gedicht
| Luuk: | Zaterdag, juli 05, 2003 06:15 |
| Durf voor jezelf uit te komen, laat zien wie je in werkelijkheid bent, en praat er over. Het heeft misschien tot nu toe zo moeten zijn, maar het zal zeker niet altijd zo moeten worden. Dat heb je grotendeels zelf in de hand. Straks als je die stappen hebt durven nemen, dan zal het allemaal weer beter met je gaan, en durf je weer verdere stappen te nemen. En dan gaat het steeds beter met je. Je kan terugval krijgen, maar dat is niet erg want die eerste stappen had je immers al gemaakt, e |
|
| Evy*: | Vrijdag, juli 04, 2003 18:50 |
| kan je de gedachten en vragen niet meer dragen, deel ze dan met iemand, probeer erover te praten. Je verdient een hart vol liefde en plezier, ik gun het je van harte. Knap verwoord trouwens liefs, Evy |
|
| chloe de bruyn: | Vrijdag, juli 04, 2003 17:50 |
| Ik begrijp het ook ,maar ik heb het veeeel te laat eruit gegooid,dus als het emmertje overloopt probeer te praten,veel liefs Patty | |
| boom: | Vrijdag, juli 04, 2003 17:20 |
| begrijp wat je zegt, maar is het dan tijd om iets te doen in je leven. kies voor jezelf en neem stappen blaadje. praten kan altijd, dat weet je. liefs van de boom |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~*Idril*~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||