Vergeten!

"Oh, ik was het alweer vergeten"
Die dag dat ik jou daar zag staan.
Die dag dat ik alleen jou zag
in een paradijselijke omgeving gemaakt door jouw uitstraling.

"Ik voelde niets toen"
Die dag dat jij mijn temparatuur deed stijgen.
Met jouw smeltende ogen een gletsjer deed ontstaan.
Ik riep….en hoorde de echo.
Ik wou vallen en nooit meer neerkomen.

"Het deed geen pijn!"
Die dag dat ik wist dat er een bodem bestond.
Toen ik plat op mijn rug viel.
Niet kon praten, niet kon ademen………….

En nog had ik het gevoel dat jij me met liefde oprichtte.
Nog wilde ik niet begrijpen dat jij het was die mij liet vallen.
Zand erover!
Maar……………….waarover?