soms blijf ik mij afvragen waarom ik het je verteld heb.
dat ik jou(mijn beste vriend)heel graag zie,
dat ik je graag mag en van je hou.
we konden alles aan elkaar kwijt,
elk probleem,elk geluk,
maar nu is die tijd plotseling voorbij.
ligt het aan mij,of is het zoals je zei:
"ooit geraken we elkaar kwijt en dat kunnen we niet verhinderen".
ik moest er mij op voorbereiden van jou,
maar heb da nooit gedaan,
ik dacht altijd:
"ons krijgen ze niet uitéén",
maar het is blijkbaar toch gelukt.
meerdere malen vertelde ik jou,
hoeveel ik van je hou,
maar het was verloren moeite.
je hebt nu iemand en laat mij zo wat aan de kant.
ik had er mij beter toch op voorbereid,
dat ik jou zal kwijt geraken,
maar ik wil dat niet.
ik zie u te graag en wil je niet kwijt,
daarom smeek ik je:
"please loco,blijf bij mij want ik wil je echt nie kwijt"

groetjes melis