Op weg naar het oneindige...
Zittend in de trein, denkend aan momenten van liefde, pijn en geluk,
Ja, de aspecten die onze band vormen, die gaan nooit meer stuk.
Dan valt er vocht met een glinstering van een traan,
een traan die in mijn oog was ontstaan,
een traan die bestemd is voor jou.
Deze traan die zonder enig woord zegt hoeveel ik van je hou...
Lieve pap, ook al ben je zo ver weg, je blijft altijd bij me!
Ja, de aspecten die onze band vormen, die gaan nooit meer stuk.
Dan valt er vocht met een glinstering van een traan,
een traan die in mijn oog was ontstaan,
een traan die bestemd is voor jou.
Deze traan die zonder enig woord zegt hoeveel ik van je hou...
Lieve pap, ook al ben je zo ver weg, je blijft altijd bij me!
Reacties op dit gedicht
| Fantasy: | Vrijdag, maart 03, 2006 18:00 |
| Het verleden is het verleden. Toekomst is toekomst. Het heden is het heden. Dat is wat je toe komt. Kop op, de mooiste bezittingen heb je al! De ware herinneriningen die jij nog hebt in je hart. Leid je eigen leven, maar vergeet nooit die ene persoon, omdat je weet dat hij er altijd voor je zal zijn. Misschien is het wel je beschermengel, die je helpt bij moeizame keuzes. Veel suc6 er mee. Fantasy |
|
| neversmile: | Vrijdag, juli 18, 2003 19:17 |
| kijk niet achter om, vergeet et verleden, maar houd de mooie herinneringen bij je en strijd voor de toekomst | |
Over dit gedicht
| Auteur: A.a.m.t. de Wit | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 18 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||