Gemis
Richteloos spiegel ik me
in bevoren water.
Mijn ziel kraakt
strom raast door mijn weerloze hart.
Pijnlijk koud en donkerrood
kleurt het gemis van de dood.
Langzaam snijdt pijn mijn huid
geen mens kan het zien
het is alsog ik het verzin
de tranen die maar komen
dat gemis , die herinnering.
in bevoren water.
Mijn ziel kraakt
strom raast door mijn weerloze hart.
Pijnlijk koud en donkerrood
kleurt het gemis van de dood.
Langzaam snijdt pijn mijn huid
geen mens kan het zien
het is alsog ik het verzin
de tranen die maar komen
dat gemis , die herinnering.
Reacties op dit gedicht
| Guan: | Zondag, juli 20, 2003 16:25 |
| heb je gemis geproeft, bitter smaakt het zonder zoet, graag gelezen jou gedicht. |
|
| waterval: | Zaterdag, juli 19, 2003 13:03 |
| huilen lucht op,....en heb je die tranen al goed bekeken?....het zijn parels van liefde,.....je kan er een snoer van herinneringen van maken..... véél liefs,... van waterval~~~ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: °~Maaike~° | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 19 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||