Herinneringen blijven….
Ik zou je willen geven, alles delen
Maar je ging weg, liet me enkel de leegte.
Op tafel staan nog, de afdrukken op je glas,
Je laatste peuk in de asbak.
Alles lijkt in me verscheurt,
Kan niet geloven dat dit echt gebeurt.
De stilte laat me aan je afwezigheid herinneren,
Zet wat muziek op, om me te concentreren.
Maar dan speelt men een lied,
En barst ik in tranen, van verdriet.
Mis nu al je aanwezigheid,
Waarom konden wij elkaar niet geven, geborgenheid?
Maar je ging weg, liet me enkel de leegte.
Op tafel staan nog, de afdrukken op je glas,
Je laatste peuk in de asbak.
Alles lijkt in me verscheurt,
Kan niet geloven dat dit echt gebeurt.
De stilte laat me aan je afwezigheid herinneren,
Zet wat muziek op, om me te concentreren.
Maar dan speelt men een lied,
En barst ik in tranen, van verdriet.
Mis nu al je aanwezigheid,
Waarom konden wij elkaar niet geven, geborgenheid?
Reacties op dit gedicht
| Roger Bamps: | Maandag, mei 03, 2004 23:21 |
| Herkenbare gevoellens, die mij raken omdat ik het zelfde heb meegemaakt. Zo triest maar o zo mooi verwoord. Liefs, Roger. |
|
| xSimone17x: | Zaterdag, augustus 09, 2003 17:58 |
| mooi gedicht. ik weet hoe het voelt ik had een vriend waar ik heel veel van hou en die ik vertrouwde en opeens is hij weggegaan zonder wat te zeggen |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 28 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||