TOT BLOEDENS TOE ROOD
tot bloedens toe rood
je komt naar me toe
zonder gewicht
ik heb al je liefde
maar mis je gezicht
ik wil in je ogen
de ondeugd weer zien
het uitdagend verkennen
tot welke grens ik je dien
kus me de lippen
tot bloedens toe rood
ik vul je met passie in
het diepst van je schoot
streel met je handen
het lijf dat je kent
schrijf met je vingers
hoe warm dat je bent
ik wil dat je komt
in het stilstaan der tijd
ontsnappen dan even
gescheiden, de werkelijkheid
wil melker
30/07/2003
Reacties op dit gedicht
| Evy*: | Woensdag, juli 30, 2003 22:38 |
| lieve Wil, je schrijft met weinig woorden een prachtig gedicht en weet me elke dag opnieuw te boeien met wat je schrijft Vooral blijven doorgaan Wil, het is enorm prachtig liefs, Evy |
|
| wijnand.: | Woensdag, juli 30, 2003 20:18 |
| prachtig je voelt het afscheid gewoon | |
| lani: | Woensdag, juli 30, 2003 19:07 |
| of 'hoe' te dromen als je iemand mist... :) liefs x-x-x |
|
| Erna Muermans: | Woensdag, juli 30, 2003 14:08 |
| het valt op hoe je met haar handen gaat strelen en met haar vingers gaat schrijven... dit is mooi gekozen dit is ook één worden heerlijk hoe je dat doet pracht gedicht liefs Erna |
|
| jackyXXX: | Woensdag, juli 30, 2003 11:27 |
| Een mooi... omschreven gedicht, vol passie... en waar ik persoonlijk voor zwicht. Zo werkelijk omschreven... enkel genot, mooie woorden... geen enkele spot. Wegdromen in gedachten... zonder een gezicht, je hemels voelen... heerlijk licht. Ik doe mijn ogen nog maar even toe en kom met je mee, zo maakt mijn hoofd de zoveelste toernee. jackyXXX |
|
| sunset: | Woensdag, juli 30, 2003 10:04 |
| Wohw! En, naar mijn inzicht, veel 'dubbele' bodems (maar 'k kan het mis hebben - ik probeer nl elk woord te 'voelen'). Hoe dan ook, gewoon schitterende poëzie. Ik buig mij in nederigheid hoor. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 30 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||