koester die herinneringen..

onluikend in het frisse groen
heel pril en onervaren
rillend na de eerste zoen
kom ik weer tot bedaren.

een jonge bloem
in het frisse gras
komt heel voorzichtig
uit zijn knop..
herinnerd mij hoe
groen ik was..
jazeker groen als gras.

Even schrik ik op..
uit mijn herinneringen
en de spiegel..
en mijn kinderen leren mij..

koester die herinneringen.

Geschreven door

passybloem

Reacties op dit gedicht

passybloem vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Jacobs Ivan:	Zondag, augustus 03, 2003 23:51
PRACHTIG !! ***********

Marten:	Zondag, augustus 03, 2003 16:45
Kippenvel, of is het kippevel?. Mooi gedicht passy

Over dit gedicht

Auteur: passybloem
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 03 augustus 2003
Thema's: [IK] [Bewondering] [Leven]