HET LUIKJE DOOR GEGAAN
het luikje door gegaan
ik ben vandaag
het luikje door gegaan
"zelf" kon toen verder
mijn "ik" moest blijven staan
er is alleen maar ruimte
het voelt meer met elkaar
soms zie je een vergissing
in een wijzen als gebaar
niets is er onderscheiden
we zijn de adem en het zicht
in het wervelen van fotonen
stralen we de warmte en het licht
wij zijn daar waar jullie kijken
in de slaap en angsten voor de nacht
we bestaan heel diep in jullie lijven
ik ben herinnering van wat ik was
wil melker
05/08/2003
Reacties op dit gedicht
| Erna Muermans: | Woensdag, augustus 06, 2003 08:22 |
| dit is herkenbaar Wil ik ben herinnering van wat ik was.... er is geen begin en geen einde er is geen verleden en geen heden er is alleen de cirkel van het altijd zijn het zijn het niet zijn.... groetjes Erna |
|
| sunset: | Woensdag, augustus 06, 2003 00:12 |
| Weet je, ik zie het 'luikje' niet als scheidend, eerder als verbindend (maar mijn zicht hoeft niet die van jou te zijn). Gewoon mooi jouw verwoording van je innerlijk voelen. Liefs / sunset |
|
| ;o)x: | Dinsdag, augustus 05, 2003 21:28 |
| DrieGeetjes: | Dinsdag, augustus 05, 2003 21:27 |
| lani: | Dinsdag, augustus 05, 2003 13:06 |
| de stralen blijven, daar waar ze warmte kunnen geven... langsheen het luik, recht naar je hart. prachtig wil! liefs x-x-x |
|
| free: | Dinsdag, augustus 05, 2003 11:45 |
| gelukkig zijn er nog 99 ;)) 100 goden en godinnen, weet je nog? een snoeppie weer wil liefs free |
|
| MayadeBij: | Dinsdag, augustus 05, 2003 11:06 |
| En ik snap wat je bedoeld (echtechtecht!) Pure Magic, kus! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 05 augustus 2003 | ||
| Thema's: | ||