WEEFT VAN MISTIG OCHTENDROOD
weeft van mistig ochtendrood
ik zie je in het ruisen
van de wind, je hebt niet
meer het blote van een kind
niet meer geboeid
het spel ontgroeid dat
kleinen in vertrouwen spelen
je bent gekleed
met naakt, van onschuld
wordt je schaduw al gemaakt
je weeft van mistig
ochtenderood de donkere
schaamte voor je schoot
en wordt herboren in
ontluikend groeien, de bloem
zal in jouw lente bloeien
kom dans de zon
in warme stralen, ontsluierd
zullen we de zomer halen
wil melker
25/08/2003
Reacties op dit gedicht
| waterval: | Maandag, augustus 25, 2003 20:58 |
| .....en in een vlaag van melancholie speelt de melodie door mijn hoofd van "Yesterday when i was young".....(wie zong dat alweer.....*denk*....)... mooi gedicht.....!!!! véél liefs,... van waterval~~~ |
|
| Erna Muermans: | Maandag, augustus 25, 2003 12:05 |
| seizoenen bedoel ik | |
| Erna Muermans: | Maandag, augustus 25, 2003 12:04 |
| heerlijk heerlijk heerlijk om dit te lezen bij geboorte en wandelen door seizoen heen kleuren naakt en helder beschreven door een echte Melker knipoog Erna |
|
| Green Tea: | Maandag, augustus 25, 2003 11:17 |
| Prachtig! Liefs , Green Tea. |
|
| aseos: | Maandag, augustus 25, 2003 09:06 |
| heerlijk om weer te lezen dat je stijl hetzelfde blijft, een rijk, zinnderend gedicht. Kus soesa | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 25 augustus 2003 | ||
| Thema's: | ||