De chaos in mijn hoofd,
Die mij van het normale denken beroofd.
Ik moet leven zoals hij het wil,
Om mij heen is het duister en stil.
Alleen de stem die mij toe spreekt,
De woorden doen zo pijn dat mijn hart breekt.
En dan ben ik niets meer,
De eenzaamheid doet me zeer.
Hij is kwaad, ik voel angst.
De chaos....vandaag duurt hij het langst.