De laatste maanden waren een droom voor mij,
je maakt mij ongelooflijk gelukkig en blij.
Maar de laatste dagen slaagt de onzekerheid toe,
eigenlijk ben ik nu ongelooflijk moe.
Gisterenavond was toppunt van geluk,
ik dacht deze avond kan niet meer stuk.
We genoten samen van een film en glaasje wijn,
echt samen zijn wat moet er nog meer zijn.
En toen was het bijna nacht,
en totaal onverwacht
ging die stomme gsm en de sfeer was eraan,
ik weet het zeker ze heeft het opzettelijk gedaan.
Twee avonden op rij maakt zij ons geluk,
gewoon brandhout en slaagt ze alles stuk.
De eerste avond dacht ik: ok, puur toeval
ik zei niets over het hele voorval
maar gisteren was het weer van dat,
en puur toeval die smoes had ik al gehad.
ze weet dat er iemand in je leven is,
en als ik me niet vergis
weet ze dat we samen wonen en dat je gelukkig bent
maar blijkbaar is er maar één persoon die ze kent
en dat is zichzelf want ocharme ze heeft je vandoen,
ondanks haar lieve man en kinderen, waar is haar fatsoen.
met haar nachtelijke telefoons verstoort ze ons leven,
ik hoop dat jij beseft dat dit niet kan en dat je even.
Even heel duidelijk aan haar maakt op een normaal uur te bellen,
want anders kan ik je onze toekomst kristalhelder voorspellen.
Er zal een einde aan ons geluk komen,
en dat blijft het bij gebroken dromen.
En dat wil ik ten alle koste vermijden,
want mijn hartje zou onder een breuk enorm lijden.
Maar je moet consequent zijn ,
trek dus aub een duidelijke lijn.