vandaag bij de dokter geweest, zucht...
de symptonen zeggen eigelijk al genoeg...
toch maar bloed afgenomen voor zekerheid...
maar eigelijk, weet hij al genoeg, zegt tie...

vermoeidheid, keelpijn, hoofdpijn, koorts...
zweterigheid, wisselvallig humeur, en pijn...
de bekendste en meest voorkomende symptonen...
van de ziekte van pfeifer, zucht...

vrijdag de uitslag, en anders pas maandag ochtend...
dan hebben we zekerheid, maar weet al genoeg...
zijn bijna geen twijfels meer mogelijk, dat is wat hij zei...
de symptonen zeggen genoeg, het is voorbij...

voorlopig geen leuke dingen meer mogen doen...
maar rust nemen, in huis, op bed, vermoeid...
voel me net een oud wijf, wegsmeltend in t ijs...
waarom ik, waaarom nu, had ik nog niet genoeg?...

een angstig gevoel kruipt me in het lijf...
ook die black out's komen van de ziekte...
zorg dat je daarom niet veel alleen ben...
maar hoe kan dat dan? als je zelfstandig woon?

doorgaan, met me leven... en de ziekte...
wat heel lang zal duren, voordat het geneesd...
rust nemen, je eigen niet extra over vermoeien...
luisteren naar je lichaam, en niet koppig zijn...

dat zijn zijn stoere woorden, zucht... maar in werkelijkheid...